Jest to okres nowej świetności Bałtyku, który – z początkiem XVI wieku, na lat blisko sto – powraca do roli, jaką odgrywał w X i XI w. Dla handlu europej­skiego ponownie otwiera się droga na wschód: krótsza, bezpiecz­niejsza i tańsza niż kontrolowany przez Wenecjan i Genueńczy­ków trakt śródziemnomorski.Po Iwanie Groźnym Piotr Wielki na początku XVIII wieku ostatecz­nie już wciela ziemie nadbałtyckie w skład wielkiego imperium. U ujścia Newy wznosi przyszłą stolicę cesarstwa – Petersburg. Jest sprawą oczywistą, że taka lokalizacja stolicy nadaje jej naj­wyższą rangę.Wielonarodowy charakter państwa rosyjskiego był główną przy­czyną wzajemnego oddziaływania wielu tradycji; potęga impe­rium, interesy łączące je z całym światem także sprzyjały umiędzy­narodowieniu obyczajów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *