Pierwsza wiadomość historyczna o pieśni litewskiej pochodzi z X wieku. Za ojca pisanej, narodowej literatury uważa się Krystyna Donelaitisa, którego podstawowe dzieło, poemat Metai (Pory roku), powstałe w XVIII wieku, opublikowane zostało dopiero po śmierci autora, na początku wieku XIX. A więc przez przynajmniej dziewięć wieków życie tego narodu toczyło się dwoma nurtami. Oficjalny znajdował swe potwierdzenie w dokumentach pisanych po rusku, po polsku i po łacinie. Ludowy-niepiśmienny-w trwaniu. Równie głęboka przepaść rozdzieliła obyczaje pańskie od chłops- I kich. Wyrazem szacunku dla tradycji może być wydanie w Wilnie w roku 1972 książki J. Uginćiene: Potrawy żmudzkie\ z niej zaczerpnęłam niektóre, zawarte w tym rozdziale, przepisy. A na Litwie właśnie Żmudź słynęła zawsze ze swej wiekowej kuchni, i     Jak można by ją scharakteryzować?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *