Młode pędy drzew były suszone i mielone z ziarnem zbóż na mąkę, przeznaczoną do wypieku chleba. Wiosną w powszechnym użytku była także lebio­da i młoda pokrzywa, a przez cały rok – szczaw.Warto wyjaśnić, jaką dramatyczną treść kryje eufemistyczne okre­ślenie: „ludność biedniejsza”. Otóż, do pierwszej wojny światowej istniały na Łotwie wielkie posiadłości ziemskie, należące do szła- chty niemieckiej i polskiej, a 70 procent ludności stanowił bezrolny proletariat! Wracając do płodów leśnych, nie wolno pominąć wszelkiego ro­dzaju jagód, które były I są nadal powszechnie zbierane.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *