Temat chłopskiej niedoli wplatał się – z różną intensywnością – w nasze dotychczasowe rozważania, ale każda próba najogólniej­szego nawet spojrzenia na historię Litwy skłaniać musi do szcze­gólnie uważnego potraktowania głównego nurtu kultury narodowej  kultury chłopskiej. Jej dramat – jak wiadomo – tkwi w niepiśmienności. Najstarszą formą literatury pięknej są na Litwie pieśni ludowe – da- iny, przekazywane ustnie z pokolenia na pokolenie. Dostarczają one bezcennych informacji na temat wierzeń, obrzędów, obycza-. jów, pracy, życia ludu, którego język był spychany przez kolejne władze do jakiegoś drugiego, podlejszego obiegu.

Leave a Reply