Category Archives: Kuchnie krajów nadbałtyckich

STARE SPOSOBY

Przed spożyciem trzeba je było dobrze wymoczyć. Ugotowane polewano śmietaną.   Przechowały się na Żmudzi wspomnienia, że w latach kiepskich połowów zamiast ryb – solono w beczkach młode wrony. Kiedy opowiadałam to leciwemu rybakowi znad Zatoki Puckiej, pokiwał ze zrozumieniem głową, oświadczył, że identycznie postępowano na Kaszubach, pochwalił smak wroniego mięsa i wyraził żal, że… Czytaj więcej »

WAŻNA POZYCJA RYB

Z czasem wesz­ło to w zwyczaj nie warunkowany już wymogami ekonomicznymi, polubiono to puszyste „masło oszczędne” (kastinis) i dzisiaj, kiedy jada się na Litwie bogato i suto, uważane jest ono za rarytas. Prze- stało zresztą być oszczędnym dodatkiem do chleba i potraw, zbyt i      wiele czasu trzeba zużyć na jego przygotowanie.Ważną pozycję stanowiły ryby. Jadano… Czytaj więcej »

SZACUNEK DLA TRADYCJI

Jak wszędzie – oczywiście – upodobania pozostawały w ścisłym    związku z możliwościami. Piaszczyste gleby nie były zbyt urodzaj-ne. Najbogaciej plonowało żyto, później ziemniaki, które stały się  podstawą wyżywienia. Przygotowywano z nich wiele potraw, niektóre bardzo atrakcyjne. W żmudzkim domu nigdy nie podawano   zwykłych, gotowanych ziemniaków, gdyż godziło to w honor gos­podyni. Tłuczono je… Czytaj więcej »

PIERWSZA WIADOMOŚĆ

Pierwsza wiadomość historyczna o pieśni litewskiej pochodzi z X wieku. Za ojca pisanej, narodowej literatury uważa się Krystyna Donelaitisa, którego podstawowe dzieło, poemat Metai (Pory roku), powstałe w XVIII wieku, opublikowane zostało dopiero po śmierci autora, na początku wieku XIX. A więc przez przynajmniej dziewięć wieków życie tego narodu toczyło się dwoma nurtami. Oficjalny znajdował… Czytaj więcej »

KUCHNIA LITEWSKA

Temat chłopskiej niedoli wplatał się – z różną intensywnością – w nasze dotychczasowe rozważania, ale każda próba najogólniej­szego nawet spojrzenia na historię Litwy skłaniać musi do szcze­gólnie uważnego potraktowania głównego nurtu kultury narodowej  kultury chłopskiej. Jej dramat – jak wiadomo – tkwi w niepiśmienności. Najstarszą formą literatury pięknej są na Litwie pieśni ludowe – da-… Czytaj więcej »